Oddział Sztuki Dawnej Muzeum Narodowego w Gdańsku mieści się w budynku poklasztornym, który dawniej był użytkowany przez zakon franciszkanów. Ostatni kustosz pruski, Jan Rolaw, przekazał w 1556 roku kościół i klasztor władzom miejskim pod warunkiem, że budynek przeznaczony będzie „wyłącznie dla celów naukowych”. I rzeczywiście klasztor zaczął służyć nauce. Z czasem utworzono tam słynną Bibliotekę Rady Miejskiej oraz Gimnazjum Akademickie, zwane także Ateneum Gdańskim, które było miejscem kształcenia przyszłych elit.

     W XIX wieku podczas wojen napoleońskich w poklasztornym budynku stacjonowało wojsko. Część pomieszczeń przeznaczono na stajnie, magazyny i lazaret. Gotyckie zabudowania uległy znacznej degradacji. Na szczęście w zrujnowanym gmachu w 1845 roku na wiele lat zamieszkał Rudolf Freitag, rzeźbiarz i miłośnik sztuki. Uparcie starał się on uchronić zabytkowy budynek przed wyburzeniem, aby w 1872 roku pozyskać gmach na cele muzealne, z czego korzystamy do dzisiaj.

     Gmach pofranciszkański tradycyjnie jest miejscem eksponowania sztuki dawnej. Możemy tu zobaczyć galerię złotnictwa i ceramiki artystycznej, przepiękne dzieła malarstwa flamandzkiego i holenderskiego, a także obrazy malarstwa gdańskiego i polskiego. Zapraszamy Państwa także na studiowanie treści średniowiecznego obrazu – wyjątkowego dzieła Hansa Memlinga „Sąd ostateczny”.

     Jak wiadomo, zrozumienie walorów sztuki i interpretacja jej treści nie jest łatwa. Dlatego oferujemy Państwu zwiedzanie muzeum z audio przewodnikiem EasyGuide, dzięki któremu interpretacja oglądanej ekspozycji będzie łatwiejsza i przede wszystkim ciekawsza.

A więc ...posłuchaj co ma do powiedzenia historia.